وسائل گاز سوز نيز همانند ساير وسائل مشابه جهت روشن شدن و سوختن مناسب نياز به هوا دارند و تنها راه ارتباطي آنها با فضاي خارج از ساختمان از طريق دودكش مي باشد.گاز گرفتگي از جمله حوادثي است كه معمولا در اثر نداشتن دودكش مناسب براي وسائل گاز سوز به خصوص بخاري و آبگرمكن و يا عدم تهويه كافي فضاي اتاق روي مي دهند.سوختن ناقص گاز و تجمع گازهاي مسموم كننده و يا كمبود اكسيژن سبب مسموميت افرادي كه در چنين فضائي تنفس مي كنند شده و به گاز گرفتگي آنها مي انجامد.

بنابراين براي جلوگيري از خطرات ناشي از سوختن ناقص وسائل گاز سوز و گاز گرفتگي به اين نكات دقيقا توجه شود:

 

 

3هر وسيله گازسوز بايد داراي يك دودكش مجزا و مجهز به كلاهك باشد.

3همواره محل اتصال دودكش به وسائل گازسوز را بررسي و از محكم بودن آنها اطمينان حاصل نمائيد.

3مسدود شدن دودكش سبب سوخت ناقص و ايجاد گازهاي خطرناك و مسموم كننده گرديده و باعث خفگي در اثر گاز گرفتگي مي شود

 

 

 

 

 

دودكش وسائل گاز سوز در محل عبور از شيشه پنجره ها نبايد  مستقيما با شيشه در تماس باشند ريزا در چنين صورتي امكان شكستن شيشه در اثر حرارت و افتادن دودكش وجود دارد.

 

 

 

 

 

 

هر وسيله گاز سوز در اثر دو يا سه عدد زانو به سيستم دودكش موجب كندي حركت محصولات احتراق شده و نهايتا موجب پس زدگي و خفگي ساكنان منزل مي گردد.

 

 

 

 

 

در صورتي كه دودكش از پنجره به بيرون هدايت شده است بايد داراي حداقل يك متر ارتفاع از محل خروج از پنجره باشد.

هر چند وقت يكبار كلاهك دودكش هاي وسائل گاز سوز و مسير مربوطه رابازرسي كنيد خصوصا در فصل زمستان چنانچه در اثر باد و طوفان كلالهك از محل خود جدا شده مجددا در محل مربوطه نصب گردد..چون وجود كلاهك علاوه بر اين كه از نفوذ باران و برف و اشيا به داخل دودكش جلوگيري مي كند ، در تنظيم سوخت وسيله گاز سوز و خروج محصولات احتراق مناسب است. انتهاي دودكشهاي وكار بايد حداقل 75 سانتيمتر از سطح پشت بام بالاتر باشد.

در اينجا فقط يك نكته اساسي را مجددا ذكر مي كنيم:

هر وسيله گاز سوز بايد داراي يك دودكش مجزا و مجهز به كلاهك باشد.